W lipcu czekają nas deszcze meteorów

Atrakcjami lipcowego nieba będą: obfitość rojów meteorów oraz dobre warunki do obserwacji Saturna, Urana i Neptuna - poinformował dr hab. Arkadiusz Olech z Centrum Astronomicznego PAN w Warszawie. 

Po czerwcowym przesileniu letnim lipcowe dni stają się coraz krótsze. W Warszawie na samym początku miesiąca wschód Słońca możemy obserwować o godzinie 4:19, a zachód o 21:01. Natomiast 31 lipca wschód o 4:55, a zachód o 20:29. W lipcu nasza dzienna gwiazda wstępuje w znak Lwa. 

5 lipca o godzinie 17:00 Ziemia znajdzie się najdalej od Słońca (aphelium). Oba ciała będzie wtedy dzielił dystans 152 milionów kilometrów. 

Kolejność faz Księżyca w lipcu jest następująca: nów - 8 VII o godz. 9:14, pierwsza kwadra - 16 VII o godz. 5:28, pełnia - 22 VII o godz. 20:16 i ostatnia kwadra - 29 VII o godz. 19:43. Najbliżej Ziemi Srebrny Glob znajdzie się 21 lipca o godz. 22:28, a najdalej 7 lipca o godz. 2:37. 

Planety wędrujące po nocnym niebie 

- W nadchodzącym miesiącu Merkury i Wenus znajdują się na sferze niebieskiej blisko Słońca i ich obserwacje są bardzo trudne albo wręcz niemożliwe - zaznaczył dr Olech. 

Niełatwe są w lipcu obserwacje Marsa i Jowisza, dodał astronom. Obie planety znajdują się na sferze niebieskiej blisko siebie i możemy je dojrzeć pod sam koniec miesiąca nad ranem. Godzinę przed wschodem Słońca dojrzymy je około 10 stopni nad wschodnim horyzontem. 

Powoli kończy się sezon na obserwacje Saturna. Planetę z pierścieniami dojrzymy wieczorem na granicy konstelacji Wagi i Panny. Uran i Neptun, do których obserwacji najlepiej wykorzystać lornetkę, są widoczne w drugiej połowie nocy odpowiednio w gwiazdozbiorach Ryb i Wodnika. W ciągu praktycznie całej nocy, dysponując dobrej klasy teleskopem amatorskim, możemy spróbować odnaleźć Plutona, który świeci w konstelacji Strzelca. 

Doskonały czas dla obserwatorów meteorów 

Od około połowy miesiąca swoją aktywnością rozpoczyna kompleks rojów ekliptycznych czyli: Delta Aquarydy S, Alfa Capricornidy i Antyhelion. Południowe Delta Aquarydy (maksimum 28 lipca) są rojem bardzo interesującym dla obserwatorów znajdujących się blisko równika, bo dla nich aktywność roju sięga nawet 50-60 zjawisk na godzinę. W Polsce można obserwować od kilku do kilkunastu "spadających gwiazd" na godzinę. Dla nas szczególnie interesujące mogą być Alfa Capricornidy, które często dają jasne i wolne, a przez to efektowne meteory. Ich maksimum przypada na 30 lipca. 

- W połowie lipca swoją aktywność rozpoczyna jeden z największych rojów nieba - Perseidy. Choć swoje maksimum osiągnie on dopiero w sierpniu, już pod koniec lipca potrafi popisywać się aktywnością na poziomie małych kilkunastu zjawisk na godzinę! - przypomniał astronom. 

Ponadto, na lipcowym niebie obserwować można słabe i słabo zbadane roje Pegazydów, Sagittarydów, Alfa Cygnidów, Delphinidów czy też teleskopowych Alfa Lirydów. 

Ze względu na aktywność tak wielu rojów, a także meteorów sporadycznych, podczas wielu nocy, szczególnie w drugiej połowie miesiąca, sumaryczna aktywność "spadających gwiazd" przekroczy poziom 20 sztuk na godzinę. 

- Warto jednak zaznaczyć, że szanse na dojrzenie takiej ilości zjawisk mają obserwatorzy spoglądający w niebo w drugiej połowie nocy i to z miejsca oddalonego od świateł miejskich - podsumował dr Olech. 

zrodlo:www.odkrywcy.pl

[ Read More ]

Ciekawostki astronomiczne

Dlaczego gwiazdy mrugają ?

Atmosfera ziemska w różnych miejscach ma różną gęstość, temperaturę - a co za tym idzie - inaczej zalamuje światło, poza tym "faluje". Dzięki temu niektóre gwiazdy "mrugają", wydaje się, że zmieniają barwę. Takie migoczące gwiazdy można zauważyć zwłaszcza dość nisko nad horyzontem. Zjawisko to nosi nazwę 'scyntylacja'.

Dlaczego Księżyc na horyzoncie i zachodzące Słońce są duże ?

Księżyc i Słońce nisko nad horyzontem nie są wcale większe, niż wtedy, gdy są wysoko na niebie. Rzeczywista wielkość obiektów oceniana jest na podstawie ich rozmiarów kątowych i wiedzy o odleglości, w jakich się znajdują. A skoro wydaje się, że sfera nad głową jest bliżej niż na horyzoncie, a średnica kątowa Księżyca jest zawsze taka sama, więc na horyzoncie Księżyc wydaje się większy.

Czym różni się meteor od meteorytu ?

Meteor jest to ślad, jaki zostawia w atmosferze drobina pyłu. Taki okruch materii, mający przeważnie rozmiary ziarenka piasku, porusza się względem Ziemi z prędkością kilku a nawet kilkudziesięciu km/s. Wpadając w atmosferę rozgrzewa się i całkowicie spala od wysokiego tarcia, jonizując dodatkowo gaz. Rezultatem jest efektowna świetlista smuga, którą można obserwować na nocnym niebie. Meteory nazywane są potocznie "spadającymi gwiazdami", choć naprawdę nic ich z prawdziwymi gwiazdami nie łączy. Jeśli jednak taki kawalek materii nie spali się całkowicie w czasie podróży przez atmosfere, dociera do powierzchni Ziemi i wtedy staje się meteorytem. Przelot przez atmosferę mogą przeżyć jedynie ciała o większych rozmiarach.

Kiedy najlepiej obserwować Marsa ?

Naturalnie najlepiej obserwować Marsa w czasie opozycji, czyli wtedy, gdy widziany z Ziemi znajduje się po przeciwnej stronie sfery niebieskiej niż Słońce. Co ok. 16 lat zdarza się tzw. wielka opozycja, w czasie której odległość obu planet jest rzeczywiście najmniejsza. 

Najbliższe takie okazje zdarzą się 27.07.2018 i 15.09.2035.

Co stanie się z człowiekiem będącym bez skafandra w kosmosie ?

Na podstawie teoretycznych symulacji i doświadczeń na zwierzętach wiadomo, że organizm będący wystawiony na działanie odkrytego kosmosu nie dozna natychmiastowych obrażeń i nie eksploduje, a krew nie bedzie wrzec i natychmiast nie straci się przytomności.
Mogą zaistnieć zjawiska o drugorzędnym znaczeniu, jak oparzenie słoneczne, opuchlizna skóry, nabrzmienie tkanek, które pojawią się po okolo 10 sekundach lub później. Mniej więcej w tym samym czasie człowiek zaczyna powoli tracić przytomność z powodu braku tlenu i różne obrażenia wewnętrzne poczynają się kumulować. Śmierć następuje dopiero po około minucie lub dwóch.

Jak nazywała się pierwsza sonda międzyplanetarna ?

Była nią radziecka Luna-1 wystrzelona (2.01.1959r.) z kosmodromu Bajkonur. Celem misji był Księżyc, lecz sonda minęła go w odległości 5995 km z powodu awarii układu orientacji rakiety nośnej. Mimo to był to pierwszy wytwór naszej cywilizacji, który przekroczył prędkość ucieczki z orbity wokółziemskiej i poleciał w obszar Układu Słonecznego. Ostatecznie sonda osiągnęła orbitę wokółsłoneczną pomiędzy Ziemią a Marsem. 

Ile kosztuje start wahadłowca ?

NASA nie podaje dokladnie tego, ale można to wyliczyć, dzieląc ogólną roczną kwotę z budżetu NASA przeznaczoną na misje wahadłowców przez liczbę startów rocznie. Tak uzyskana kwota zawiera się w przedziale 400..500 mln $. Jest to kwota brutto, zawierająca wszystkie koszty, zawiera ona w sobie wszystkie czynności związane z obsługa wahadłowców na ziemi i w kosmosie, włącznie z treningiem astronautów.

Jaka sonda kosmiczna odleciała najdalej od Słońca?

Cztery sondy, które przekroczyły trzecią prędkość kosmiczną, znajdują się obecnie (koniec roku 2002) w następujacych (zaokrąglonych do jedności) odległościach względem Słońca:

• Voyager-1 : 87 AU
• Pioneer-10 : 80 AU
• Voyager-2 : 70 AU
• Pioneer-11 : 60 AU

AU - jednostka astronomiczna równa średniej odległości Ziemi od Słońca, czyli okolo 149,6 miliona km. Aphelium orbity Plutona to 48 AU.

ZOBACZ TAKŻE:

BURZA,PIORUNY

[ Read More ]